Wat zij doen …

12. Elisa

Het verhaal van vandaag is van Elisa’s hand. Ik leerde haar kennen in Zwolle, waar manlief en ik deel uitmaakten van een kleine kerk/community, ‘De Gids’ (Gemeente in de School). Elisa kwam altijd erg positief en vrolijk op me over en ik mocht (en mag, via facebook) haar enorme liefde voor haar verjaardag met veel plezier elk jaar weer meemaken. Ze heeft afgelopen jaren behoorlijk moeten knokken, maar ze heeft er altijd het beste van weten te maken. Bovendien is ze daardoor anders naar de wereld gaan kijken en draagt ze nu haar steentje bij voor een betere wereld.
Geniet van het verhaal van deze leukerd!

NB. Zij schreef haar verhaal in het Engels; mocht je dat kunnen lezen, vooral doen, dan heb je het originele verhaal te pakken!

“Zo’n zes jaar geleden,
toen ik terugkwam van mijn au-pair-periode in Groot-Brittannië, veranderde mijn leven: ik was moe en ik wist niet hoe het kwam. Ik wist ook niet wat ik eraan moet doen, en dat is hoe het allemaal begon.

Na allerlei testen in verschillende ziekenhuizen die naar niets leidden, zocht ik naar alternatieve mogelijkheden om beter te worden. Ik bezocht een dokter die ervan overtuigd was dat suiker het probleem was: suiker was de ‘slechterik’ die me moe maakte. Dus ging ik op een speciaal dieet waarbij ik wel nog fruit, groenten, noten, granen en water mocht eten en drinken. Ook al bleek later dat suiker niet de oorzaak van mijn problemen was, het dieet hielp wel.
Door dit hele proces werd ik erg enthousiast over biologisch, ecologisch, fair trade, milieuvriendelijk en duurzame producten. Noem het maar, ik googelde het.

Een tijd later ontdekte ik dat het chronische vermoeidheidssyndroom de boosdoener was die alle energie uit me zoog. Het was een heftige tijd, waarbij ik maandenlang eigenlijk alleen maar tv kon kijken vanuit mijn bed en worstelde met depressieve gedachten en gevoelens. Uiteindelijk werd het beter; hoewel het veel moeite kostte. Het syndroom is er nog steeds, maar ik kan weer leven en ik geniet nu ook volop!

Ook al heb ik nu niet veel geld, ik probeer toch duurzaam te leven. Als geen ander weet ik hoeveel duurzame producten kunnen kosten en dat het niet altijd mogelijk is om de beste keuze te maken, maar ik heb zo langzamerhand geleerd dat overstappen op eerlijke en duurzame producten toch altijd een goede keuze is.

Ik vind het nog steeds heel tof dat de dingen die goed voor mij zijn [zoals met het strenge dieet], ook goed zijn (of ten minste beter) voor de wereld om mij heen. Door dat besef ben ik mijn zoektocht naar betere producten uit gaan breiden: niet alleen eten, maar ook wasmiddel, groene energie, kleding etc.

Een paar van mijn favoriete items heb ik tijdens een kledingruilavond weten te bemachtigen.

En over dat laatste moet je weten: ik ben dol op kleding! Je kunt echt iedereen die me kent, vragen naar mijn liefde voor kleding en ze zullen allemaal bevestigen dat ik een flinke kledingkast vol heb! Juist nu ik op zoek was naar betere alternatieven op meerdere gebieden, wilde ik stoppen met het kopen van kleding die in derderwereldlanden is gemaakt, kleding waarvoor de makers lang niet genoeg betaald hebben gekregen! Ik voelde me al een tijd behoorlijk schuldig als ik zulke kleding kocht en dat wilde ik niet meer. En daar waren dan de kringloopwinkels en kledingruilavonden!

post-elisa-inpost

Ik was altijd al dol op kringloopwinkels. Ze hebben een bepaalde sfeer; alsof je het leven kunt voelen dat de spullen al gehad hebben; en je kunt het zien ook! Maar als je goed zoekt en er wat tijd en energie in stopt, is het goed te doen om je kleding bij kringloopwinkels vandaan te halen.
Kledingruilavonden zijn een geweldige manier om je garderobe te wisselen én een gezellige avond te hebben! Regel wat eten en drinken, nodig een paar vrienden uit en laat iedereen zijn/haar kleding meenemen die niet meer gedragen wordt maar er nog prima uitziet. Een paar van mijn favoriete items heb ik op zo’n avond weten te bemachtigen.

Naast het shoppen in kringloopwinkels, besloot ik er ook vrijwilligerswerk te gaan doen; zo dol ben ik op die winkels! Ze zeggen weleens ‘het afval van de een, is de schat van een ander’ en dat zie ik in de winkel echt gebeuren. Dat vind ik het mooiste van het werk hier; want soms zie je iemand helemaal blij worden als hij iets gevonden heeft. Dat is een artikel waar iemand anders vanaf wilde, maar dat gelukkig een tweede leven krijgt.

Het was bijzonder om de blije gezichten te zien als ik mensen vertelde dat het geen geld kostte!

Door het werk in de kringloopwinkel maakte ik ook kennis met een andere organisatie. Deze organisatie is een soort ruilhandel van diensten begonnen. Als je bijvoorbeeld goed bent in babysitten, of cakes bakken, kun je die dienst aanbieden op hun website. Na het uitvoeren van je dienst aan een ander, krijg je betaald in ‘bucks’, die je weer kunt gebruiken voor andermans diensten. Zo bak ik graag taarten, maar ben ik niet zo handig met bijvoorbeeld het ophangen van zware boekenplanken. Via deze organisatie kun je jouw diensten ruilen met de diensten die je nodig hebt en heb je eigenlijk geen geld nodig. En dat ‘geen geld’, vinden we allemaal wel fijn toch?
Mijn eerste bucks heb ik zo al verdiend door het repareren van andermans kleding in de kringloopwinkel waar ik werk. Ik vond het leuk om te doen en het was bijzonder om de blije gezichten te zien als ik mensen vertelde dat het geen geld kostte!

Ik ben er zeker van dat ik altijd zal blijven proberen om de wereld beter te maken; steeds op nieuwe manieren,
ook al zijn het maar heel kleine dingetjes!”