Vandaag ga ik …

de nietjes uit mijn gebruikte theezakjes halen.

Tegenwoordig heb ik de luxe van een groentetuin, officieel niet mijn eigen tuin, maar ik werk erin en eet ervan, dus ach … ik heb een tuin.

Bij een groentetuin hoort een composthoop. Lekker je gft-afval laten wegrotten zodat de tomatenplanten goed groeien. Theezakjes mogen ook op die hoop en gezien mijn hoge thee-consumptie verbaast het me dat we deze zomer nog geen tomaten hadden die naar ‘minty morrocco’ smaakten.

Gelukkig stappen steeds meer merken over op theezakjes zonder nietjes.

Nadeel zijn de nietjes. Mijn merk theezakjes heeft nietjes en nietjes verteren niet. Nu ik mijn gft-afval niet meer in de groene container gooi, maar in ‘mijn’ eigen tuin, ben ik me er bewuster van geworden dat nietjes niet op die hoop horen, dus haal ik ze maar van het zakje af, evenals het (meestal) geplastificeerde labeltje trouwens.

Ik bewaar mijn gebruikte theezakjes nu gedurende de dag, en aan het einde van de dag, als ik de keuken opruim, is het echt een hele kleine moeite om even de nietjes uit de zakjes te scheuren. En ja, ik heb wel eens thee over het hele aanrecht gehad, maar je wordt er vanzelf handiger in. Daarom: doen vóórdat de keuken aan kant is gemaakt. 😉

Deze blogs zijn absoluut niet bedoeld om op te scheppen over de (mini)stappen die ik zet, 
maar puur bedoeld om mijn reis met jullie te delen. 
Zie voor meer informatie de ‘over mij’-pagina.