Vandaag ga ik …

even bij de buren kijken

In de winter is het erg aantrekkelijk om lekker binnen te blijven, een boek te lezen, thee te drinken en de wereld om je heen te vergeten, helemaal als die wereld vol met sneeuw ligt. Mijn buren (op leeftijd) hebben wellicht wat meer moeite met dit weer dan ik, en jij hebt vast ook ouderen om je heen.

Ik denk dat ze het heel erg zouden waarderen als je even bij ze komt kijken: ‘He, hoe gaat het? Kan ik u helpen met sneeuwschuiven? Of hebt u wellicht hulp nodig in huis? Ik ga boodschappen doen, ook iets nodig?’ Of, als je buren op die van mij lijken en een beetje eigenwijs zijn qua hulp accepteren (wat ik best begrijp hoor, zo ben ik ook), is een simpele ‘He, ik heb u al een tijdje niet gezien, gaat het goed?’ ook al een heel prettige blijk van interesse.

Het is echt niet zo dat mijn buren hulpeloze wezens zijn, integendeel, zij zijn meestal de eersten die hun oprit sneeuwvrij hebben en ze zijn gewend aan koude winters, maar ik denk dat het een goede eigenschap is om af en toe even om de hoek te kijken. Ik vind het zelf ook leuk om van iemand te horen dat hij of zij aan me dacht. Onze buren zullen niet veel anders zijn. O ja, ze hoeven natuurlijk niet per se oud te zijn. 😉

Deze blogs zijn absoluut niet bedoeld om op te scheppen over de (mini)stappen die ik zet, 
maar puur bedoeld om mijn reis met jullie te delen. 
Zie voor meer informatie de ‘over mij’-pagina.